Kunnen vergeten woorden een tweede leven krijgen?

Willem die Madoc maakteAf en toe kom op het wereldwijde web iets tegen waar je blij van wordt (ik althans). Zo kwam ik min of meer per ongeluk bij taaldacht.nl terecht, waarop ik allerlei mooie lijstjes vond zoals een lijst van vergeten (verloren gegane woorden). Heerlijk. Hoe mooi zou het zijn als deze prachtige woordenschat weer in gebruik werd genomen om, bijvoorbeeld, allerlei onnodig Engels nog onnodiger te maken. Lees verder

Vreemde woordtritsen: krankzin

Krankzin

Nul treffers (afb: schermafdruk ivdnt.org)

Je hebt tritsjes van woorden van een zelfstandig naamwoord (de stam), een daarvan afgeleid bijvoeglijk naamwoord, dat ver volgens weer wordt omgevormd naar een zelfstandig naamwoord. Waanzin/waanzinnig/waanzinnigheid is zo’n tritsje of gek gekkig gekekigheid. Het rare is dat soms het eerste en het laatste znw van dat drietal precies hetzelfde betekenen en dat toch vaak dat derde woord wordt gebruikt. Telkens als ik zo’n geval tegenkom dan denk ik: schrijf het nou op. Op het ogenblik kan (alweer) even geen goed voorbeeld bedenken. Ongeduld, ongeduldig en ongeduldigheid komen het dichtst in de buurt bij wat ik bedoel. Ik daag iedereen uit met andere voorbeelden te komen…. Lees verder

Waarom spreken ze in Indonesië geen Nederlands?

Joan Maetsuyker

Joan Maetsuyker: “… hoe vuyl en korrupt die oock zy” (afb: WikiMedia Commons)

Ooit heb ik een boek willen schrijven over het waarom van de lage dunk (in het algemeen) van de Nederlandstalige voor zijnhaar eigen taal. Het Nederlands is niet echt een kleine taal, maar dor de eeuwen heen lijkt het of die lage dunk er altijd is geweest. Mijn boek zou “Waarom spreken ze in Indonesië geen Nederlands” gaan heten. Van dat boek is niks terecht gekomen. Ik heb een tijdje zitten grasduinen op het wereldwijde web en wat aardige dingetjes gevonden. Hieronder de tekst die ik ooit voor een lezing over het onderwrp heb gemaakt. Ik moet zeggen dat de toehoorders niet eens de moeite hebben genomen de hele tekst aan te horen. Er zou en moest op tijd gegeten worden. Treurig (voor mij), maar ook wel weer leuk. En, voor je dat gaat denken, ik ben geen voorstander van koloniale praktijken. Lees verder